عضو شوید



:: فراموشی رمز عبور؟

عضویت سریع

نام کاربری :
رمز عبور :
موبایل :
ایمیل :
نام اصلی :
امضــــــــــــــا نمی دم، انگشت می زنم! راستی این ای دی منه هر کس مایل بود ادد کنه‎: sniper.yazdani

آمار مطالب

:: کل مطالب : 286
:: کل نظرات : 1921

آمار کاربران

:: افراد آنلاین : 0
:: تعداد اعضا : 13

کاربران آنلاین


آمار بازدید

:: بازدید امروز : 0
:: باردید دیروز : 3
:: بازدید هفته : 71
:: بازدید ماه : 445
:: بازدید سال : 781
:: بازدید کلی : 781

RSS

Powered By
loxblog.Com

شیشه ی عمر
شنبه 07 مرداد 1391 ساعت 18:50 | بازدید : 1022 | نوشته ‌شده به دست gholpesar | ( نظرات 2 )

 

 

اگر در آسمون سنگ میتراشند

گمونم شیشه ی عمر من باشد

 

 

 

 

 

دوستان حلال بفرماییند...



|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
مطالب مرتبط با این پست
می توانید دیدگاه خود را بنویسید

/images/anymous.png
کاش یکم بارون بگیره در تاریخ : دوشنبه 08 دی 1404 - - گفته است :
در فنجان خالی میشوم







شبیه عابران خسته







مرا قورت میدهی و من







راه قلبت را پیش میگیرم







در قهوه ای که







به رگهایت جاری است!


/images/anymous.png
شیوا در تاریخ : دوشنبه 08 دی 1404 - - گفته است :
سلام راستش خودمم داشتم به همین نتیجه میرسیدم . بعضی وقتا فکر میکنم اگر خدا رو نداشتم چی کار میکردم چون وقعا تو بدترین شرایط به این که دارمش ارامش میگیرم .

راستش من تو خانوادم یک خورده متفاوتم چون هم فاصله سنیم با پدر و مادر و هم با خواهرام زیاده مامانم اینا فکر میکنن نیازای منم مثل اوناست و این خیلی کلافم میکنه و باعث میشه بیشتر اوقات باهاش قهرم یا اصلا کاری باهاشون ندارم یعنی ازشون طرد شدم یک جورایی رابطم صمیمی نمیشه کلافم بعضی وقتا میگم کاش خانواده نداشتم ولی با این حال خودمم میدونم بزرگترین نعمت اول سلامتی دوم خانواده است نمیدونم چی جوری باید باهاشون کنار بیام شاید به خاطر همین مسائل به دوستی و این جور چیزا پناه اوردم یعنی اگر خانوادم بهتر بود هیچ وقت به این راه کشیده نمیشدم که حالا این جوری افسرده بشم


💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران