♥...تــــوتــــ فرنــگـی...♥

اسمش را میگذاریم؛ دوست مجازی اما آنسو یک آدم حقیقی نشسته خصوصیاتش را که نمیتواند مخفی کندوقتی دلتنگی ها و

آشفتگی هایش را مینویسدوقت میگذارد برایم، وقت میگذارم برایش

نگرانش میشوم دلتنگش میشوم وقتی در صحبت هایم، به عنوانِ دوست یاد میشود مطمئن میشوم که حقیقی ست هرچند

کنار هم نباشیم هرچند صدای هم را هم نشنیده باشیم،من برایش سلامتی و شادی آرزو دارم هر کجا که باشد.

هرچه هست از قامت ناساز بي اندام ماست!!

ورنه تشريف تو بر بالاي كس نيست!