سلام راستش خودمم داشتم به همین نتیجه میرسیدم . بعضی وقتا فکر میکنم اگر خدا رو نداشتم چی کار میکردم چون وقعا تو بدترین شرایط به این که دارمش ارامش میگیرم .
راستش من تو خانوادم یک خورده متفاوتم چون هم فاصله سنیم با پدر و مادر و هم با خواهرام زیاده مامانم اینا فکر میکنن نیازای منم مثل اوناست و این خیلی کلافم میکنه و باعث میشه بیشتر اوقات باهاش قهرم یا اصلا کاری باهاشون ندارم یعنی ازشون طرد شدم یک جورایی رابطم صمیمی نمیشه کلافم بعضی وقتا میگم کاش خانواده نداشتم ولی با این حال خودمم میدونم بزرگترین نعمت اول سلامتی دوم خانواده است نمیدونم چی جوری باید باهاشون کنار بیام شاید به خاطر همین مسائل به دوستی و این جور چیزا پناه اوردم یعنی اگر خانوادم بهتر بود هیچ وقت به این راه کشیده نمیشدم که حالا این جوری افسرده بشم